Żonglerzy, szczudlarze, muzycy, akrobaci, mimowie, clowni, kaskaderzy, a przede wszystkim aktorzy, którzy występowali przez cztery dni, dla trójmiejskiej publiczności, zachwycili swoimi spektaklami.

XX Międzynarodowy Festiwal Teatrów Plenerowych i Ulicznych – FETA, przeobraził Dolne Miasto w wyimaginowaną, szaloną przestrzeń prosto z naszej wyobraźni,  ze snów, z niekończącej się zabawy.
feta2

 

Gdańska dzielnica – Stare Przedmieście, była idealną scenografią dla teatrów plenerowych z całej Europy – Holandii, Niemiec, Szwecji, Hiszpanii, Francji, Rosji, Czech, a także z Gdańska, Poznania, Wrocławia.

feta3

Panowała niespotykana atmosfera! Ulice stały się sceną pełną poezji i szaleństwa, w której często widz był nie tylko obserwatorem, ale głównym aktorem.
 
feta5
Jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki rzeczywistość nabierała barw. Dałam się wciągnąć w zabawę jarmarcznych kuglarzy, hipnotyzujących swoimi sztuczkami. Efekt był zawsze ten sam – przypominałam sobie jacy naprawdę jesteśmy. Dostrzegałam najbardziej skryte pragnienia, namiętności, lęki i dramaty, a wszystko podszyte dawką humoru, często groteski.
 
feta6
 
Clownada była wybuchową mieszanką pantomimy, tańca, akrobacji, masek, marionetek, szczudeł, żonglerki i improwizacji z publicznością, czyli świetną zabawą dla widza w każdym wieku.
 
feta13
Wzięłam udział w barwnym korowodzie, w dialogu o cudzie życia, o namiętnościach i dramatach, o nienawiści i miłości. Byłam zachwycona improwizacją aktorów i tego, jak zatarły się granice między sceną, a widownią, i jak zmieniała się przestrzeń wraz z trwającym przedstawieniem. Zapewne każdy odnalazł w tym teatralnym pikniku coś, co go zaskoczyło, zachwyciło, przeraziło, może też przejrzał się w krzywym zwierciadle życia…

 

feta15
 
Było fantastycznie! Wyjątkowo i ciekawie! A moją  uwagę przykuł spektakl hiszpańskiej grupy Cia La Tal, który oczarował publiczność. Scenografia poruszała wyobraźnię.
 
feta11
 
Tryby ogromnego zegara nieustannie wymierzały czas… A wnętrze było kryjówką dla postaci symbolizujących ludzkie namiętności – miłości, walki, zdrady, zazdrości, a nawet nienawiści… Bohaterowie wymykali się w odpowiednim momencie życia i odgrywali swoją rolę, przypominając lalki w zaczarowanej pozytywce. Barwne kostiumy, muzyka, elementy zaskoczenia, humoru nadały tej opowieści wyjątkowość. Powstał obraz pełen magii, prosto z jakiejś zapomnianej baśni…
 
feta9
 
Te na pozór skromne spektakle, świetnie oddawały stan duszy współczesnego  człowieka, często zagubionego i nieszczęśliwego, szukającego miłości, piękna i poezji w szarej, dobrze znanej codzienności. Mam wrażenie, że widzowie odnaleźli tę niezwykłość i odrobinę prawdy, bo:
“Kocha się prawdę zwłaszcza w czasach, kiedy wszystko jest fałszywe, kiedy zepsucie jest ogólne, teatr jest najczystszy”.    

feta4

Tegoroczna FETA była niesamowitym przeżyciem! Spotkaniem z muzyką na żywo, z efektami pirotechnicznymi, wiszącymi instalacjami, z wyrazistymi zapadającymi w pamięć historiami, i przede wszystkim z metaforą.

feta8

Wielkie podziękowania dla organizatorów z klubu “Plama” Gdańskiego Archipelagu Kultury – bo wszystko było dopięte na ostatni guzik i świetnie zsynchronizowane! Moc wrażeń niezapomniana! Szkoda, że następne spotkanie z teatrem plenerowym za rok… 

feta7

Wszystkie zdjęcia ze strony: https://www.facebook.com/FETAfestiwal/?fref=ts

Cytat występujący w tekście:
1. Denis Diderot